Hauke, de eerste Wetterhoun op een dog dance wedstrijd

Nog maar net dog dance level 1 op zak en nu al een wedstrijd? De sport is mijlenver uit mijn comfortzone en een wedstrijd al helemaal 🙈. Het is een funwedstrijd van de NDDB, met als thema flower power. Toen ik de aankondiging zag, had ik er gelijk beeld bij. En er zouden twee bekenden komen. En ik zou online juf Grietje voor het eerst live zien. Ingeschreven dus. Maar tussen level 1 en een wedstrijd ligt een gapend gat. Ik moest muziek uitzoeken, een ‘routine’ in elkaar draaien, samen en ook alleen oefenen en het ergste: de routine onthouden! Not my strong suit…

Ik zeg wel eens: als ik iets doe, dan doe ik het goed. Zo ook hiermee. Het nummer wist ik gevoelsmatig gelijk, Peace of my heart van Janis Joplin. Hoe meer ik leerde over een routine maken, hoe beter ik begreep dat dit nummer qua tempo heel goed bij Hauke past. De tekst biedt veel handvatten voor moves. Dat was dus mijn vertrekpunt. Toen de routine eindelijk in elkaar zat, ben ik hem gaan oefenen. De tijd voor de uitvoering van moves en de overgangen bleek anders dan ik dacht, dus ik moest weer aanpassingen doen. Dat ging een paar keer zo door en pas eergisteren had ik de routine definitief af.

Vandaag is dan de dag, met Hauke naar Bant voor de wedstrijd. Gewapend met peace oorbellen, een peace tas, een Janis Joplin T-shirt, bloemen in mijn haar, bloemenringen en -armband, een paarse bril, broek en schoenen onze eerste prop, een pluchen hart dat met klittenband aan mijn tas zat, en een bandana voor Hauke staan we in de ring. Een tikje zenuwachtig, want als er maar iets niet lukt, klopt de timing van de moves met de tekst al niet meer. Ik heb niet de ervaring om even heel snel te improviseren.

De DJ start op mijn cue de muziek en we zijn los. Bij de eerste move moet ik toch al improviseren en dat lukt. Daarna gaat het helemaal volgens plan en mijn hart maakt een sprongetje! De timing klopt en we kunnen precies doen wat ik gepland had. Alleen helemaal op het eind moet ik één ding overslaan voor de eindpositie. Geeft niks, niemand die weet wat ik van plan was.

Als ik uit de ring stap, ben ik toch een beetje ontevreden. Hij kan beter, maar hij had erg veel last van de warmte. Hadden we een uur eerder gestart, dan was het al beter gegaan. Het is wat het is. Zodra de bibbers gezakt zijn, en ik het filmpje terugkijk, ben ik alweer meer tevreden 🤗. Iemand zegt dat als je meer dan 70% goed doet, je al heel tevreden mag zijn. Daar zaten we zeker boven.

Dan de prijsuitreiking; er is geen ranking, maar er zijn bijzondere prijzen, bijvoorbeeld voor het tenue dat het best bij het thema past. Er is ook een prijs voor de routine die het best bij de tekst past, beste tekstinterpretatie zeg maar. Laten wij die nou winnen! Ik heb het mezelf, zeker als beginneling, heel erg moeilijk gemaakt hiermee, maar het is gelukt en we hebben prijs 🤗. We krijgen ook nog juryrapporten van de beide juryleden; geweldig leuk om te lezen!

Heel veel dank aan de organisatie, de NDDB, de jury Grietje en Eline, mijn mededogdancers, en speciaal Reina en Truus voor de gezelligheid!

Leerpunt van vandaag: niet te onderschatten deze sport! Morgen weer terug naar onze corebusiness: jachttraining!