Toen Hauke in de nestperiode werd gecheckt, zei de DA ‘helemaal compleet’, wat duidt op twee ballen in the pocket. Mooi. Daarna heb ik er geen aandacht meer voor; immers, het zit goed. Totdat ik weken later ‘de boel’ eens goed bekijk… Verrek, slechts één bal, waar is die andere? Lichte paniek, want ik wil fokken, wedstrijden lopen, showen; allemaal niet toegestaan zonder twee ballen. Ik weet dat balletjes nog lang heen en weer kunnen slingeren, maar toch.
Nu was ik al van plan om een puppy check te doen bij osteopaat Sandra Huisman van KynoVitaal (een osteopaat in je buurt vind je bij de links) om te kijken, zo legt Sandra uit, ”of alles in het lichaam vrij kan groeien en bloeien. Zodat de ontwikkeling van Hauke zo optimaal verloopt. In het eerste half jaar kun je met een osteopathische behandeling de ontwikkeling van het lichaam een duwtje in de rug geven. Naast het juiste setje DNA, zijn ook omgevingsfactoren zoals voeding, slapen, socialisatie en spel heel belangrijk is voor de ontwikkeling van een pup. Maar als er verstoringen zijn in het lichaam, waardoor er bijvoorbeeld minder ruimte is voor een orgaan om te groeien, of als er ergens in het lichaam iets scheef staat of bloed niet vrij kan stromen, dan wordt de ontwikkeling ook verstoord. En hierdoor wordt de kans op afwijkingen, blessures en ziektes in de toekomst vergroot. Dus door in het eerste half jaar je pup(s) preventief te laten checken, help je ze om zo goed, vitaal en gezond mogelijk op te groeien.”
De afspraak staat als Hauke 3 maanden is. Gelijk ook maar even op het balletje werken. Lang verhaal kort: geen effect. Ik ga me verder verdiepen, op internet, in de fokkersgroep op fb, bij mij bekende fokkers, bij dierenartsen, en ik kom eigenlijk geen steek verder. De adviezen zijn vooral geduld hebben of castreren. Zit er nou nix tussenin? Ik lees nog wel over homeopathie, en dat probeer ik dan maar. Fytotherapie 155 is een combinatie van pulsatilla en cimifuga en zou het indalen van het balletje moeten stimuleren. Tegelijk start ik spoor 2. Eerst een echo, want ik wil met eigen ogen zien waar de bal zit. Resultaat: hoog in de buik. Iedereen zegt dat het nooit meer goed komt, dat is ‘te hoog’. Ik leg me er nog niet bij neer. Eerlijk is eerlijk, het woord herplaatsen is even door mijn hoofd geschoten, maar het is gewoon een lieve donder en hij zit al diep in mijn hart. En ik ben een zacht ei, ik zou sowieso geen hond weg kunnen doen. Ongeacht de uitkomst blijft Hauke dus bij mij.
Met het resultaat van de echo ga ik nog eens naar osteopaat Sandra. Hauke is nu 5 maanden. Ze werkt op verschillende niveaus aan de situatie. Ik zeg bewust ‘de situatie’ want een hond is meer dan een hoopje cellen. Er zit energie in. En er zit een verstoring in die energie. Zijn oma is 2 maanden geleden overleden en dat brengt een verandering in de roedel. En Hauke heeft vertrouwen nodig dat hij echt mag blijven. Daar gaat Sandra mee aan de slag, en natuurlijk met haar gouden handen aan zijn lijf. Ik zie Hauke reageren op haar energetische werk, en ook fysiek laat hij al kauwend op een lekkere pees alles toe. Na een uur komen de verlossende woorden ‘ik voel twee ballen in het zakje!’
Wat een prachtig kerstcadeau: kerst met ballen! Onze kerst kan niet meer stuk 🤗. Vanzelfsprekend is osteopathie geen garantie dat het balletje gaat indalen, maar een osteopaat kan wel de weg zo vrij mogelijk maken zodat het kan gebeuren.
Anita / kerst 2022